zondag 27 mei 2012

Moleskine

Het was in de zomer vorig jaar dat ik mijn eerste Moleskine schetsboek kocht. Voor degene die hier niet bekend mee zijn. De boekjes van Moleskine zijn belachelijk duur. Zo duur dat je er amper in durft te tekenen. Voor mij was dit dus ook reden genoeg om niet aan die trendyboekjes te beginnen.

Maar in tijden van vakantie, zijn mensen vaak minder kieskeurig qua uitgaven. Dat gold dus ook voor mij. We waren destijds in Duitsland en ik had het idee dat de prijzen van een Moleskine iets lager waren. En stiekem wilde ik al tijden zo'n boekje in m'n bezit hebben.
En eerlijk is eerlijk. alhoewel het papier erg dun is, je kan er heerlijk op tekenen, plus; het zijn ook gewoon mooie boekjes, aquarellen ging er niet zo goed in, dan moet je denk ik de moleskines hebben met het dikke papier, weet niet of die nog gemaakt worden.

Ongeveer 2 maanden later ging het mis, ik weet niet wat het was, waarschijnlijk de spanning die je altijd voelt als de grote vakantie is afgelopen en je weer terug school mag. Maar iniedergeval, een dag voordat school begon, ben ik mijn ruim 190 bladzijde tellend boekje waarvan ik er zeker 185 gevuld had, vergeten in de trein. (de internationale trein A'dam - Brussel Zuid) Ik denk dat ik het tafeltje dichtgeklapt heb met het boekje ertussen.

Ik heb toen diverse stations gebeld en gemaild, maar nooit met resultaat,  vandaag kreeg ik het bericht.
''U dossier werd automatisch afgesloten, omdat uw voorwerp(en) na 8 maanden nog steeds niet werden teruggevonden. Het spijt ons dat wij u geen beter nieuws kunnen brengen''.

En nu 8 maanden verder, 6 schetsboeken verder vind ik het nog steeds goed kut, het was tevens gelijk de eerste en laatste Moleskine die ik heb gekocht, maar wie weet wat er deze zomer nog gaat gebeuren. Het is niet dat ik er nachten van wakker lig, maar nog steeds denk ik af en toe aan het boekje. De enige herinneringen zijn deze gescande tekeningen die ik gepost heb in Oktober. De kans is groot dat iemand de waarde van het boekje er niet van in zag en in de prullenbak heeft gekieperd. Maar toch hoop ik, dat iemand 'm mee naar huis heeft genomen en ooit mijn naam nog zal googlen en dit zal lezen. Ik bedoel, je kan het maar proberen toch?

2 opmerkingen:

  1. Beste Floriaan,

    Ik kan me helemaal voorstellen hoe vervelend dit is. Ik gebruik ook al jaren notitieboeken om mijn boekverhalen erin op te schrijven en aantekeningen te maken en moet er ook niet aan denken dat ik één van die boeken kwijtraak.

    Ik hoop echt dat je ooit je Moleskine terugkrijgt, zeker ook omdat het je eerste was.


    Hartelijke groet,


    Peggy

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja ontzettend balen Floriaan. Kan me goed voorstellen hoe vervelend het is.
    Maar het levert je wel een mooi verhaal op, moet je maar zien.
    Ik zie dit verhaal wel voor me op het witte doek.
    Misschien is het een idee om je frustratie te uitten in een nieuw stukje werk geïnspireerd op dit voorval. Wellicht een animatie film?

    Frank

    BeantwoordenVerwijderen